Coaching ma swoje najsilniejsze korzenie w sporcie. Timothy Gallwey, trener, autor książki "Tenis – wewnętrzna gra" jest jednym z prekursorów coachingu. Odkrył, co z resztą potwierdza współczesna neurofizjologia i diagnostyka neurologiczna, że trening wirtualny, uruchomienie własnej, wewnętrznej motywacji, jeszcze zanim zawodnik wejdzie na bieżnię, kort albo matę – pozwala odnosić większe, szybsze i bardziej trwałe efekty w praktyce. Naszemu mózgowi, mówiąc kolokwialnie, jest wszystko jedno czy odczytuje informację płynąca z rzeczywistości, czy z naszej wyobraźni. Sygnał w każdym przypadku transmitowany jest do mięśni, zmienia ich biochemię i daje spodziewany efekt w postaci wzrostu masy mięśniowej albo obniżenia napięcia mięśniowego, większej siły i wytrzymałości, elastyczności i szybkości reakcji na bodziec. Początkowo to właśnie sport, a następnie rehabilitacja osób po wypadkach i urazach były głównymi odbiorcami technik coachingowych. Kiedy spostrzeżono, że czynniki psychologiczne w motywacji są decydujące w kwestii osiągania rezultatów o ponadprzeciętnym charakterze zaczęła się epoka uniwersalizacji coachingu.

Trening coachingowy oparty o metody, algorytmy, konkretne techniki i zalecenia potrafi silnie wspierać ćwiczenia na bieżni, skoczni, materacu rehabilitacyjnym, w dziale marketingu czy przy stole kreślarskim . Nieco dalej idący jest coaching partnerski - facylitacja, gdzie mówimy o "znikającym coachu", czyli raczej o dyskretnym towarzyszu zmiany, przewodniku, który prowadzi klienta do celu, dbając o same parametry tej rozwojowej podróży. Zasoby potrzebne do zmiany lub do osiągnięcia celu i sposoby jego realizacji dobiera wówczas sam coachee. Droga pozornie wydaje się dłuższa, lecz uruchamiany efekt internalizacji, czyli uwewnętrznienia zmiany i potrzebnych do jej realizacji umiejętności, przekonań, sposobów, środków [ogólnie zasobów] – jest bardzo trwały i natychmiast przekłada się na efekty. W tym znaczeniu coach jest bardziej himalajskim Szerpą, który swoją wiedzą, doświadczeniem i odpornością wspiera podróżnika - niż guru, nauczycielem lub przywódcą.